İKTİSADİ KALKINMA VAKFI DERGİSİ
78
AVRUPAL I TÜRKLER
lerin Belçika’ya nasıl geldiğini anlama-
mız gerekiyor. 1956 yılında, Le Bois
du Cazier’de (Hainaut vilayetinde), bir
kömür madeninde grizu patladı, bunun
üzerine artık İtalyanlar çalışmak için
Belçika’ya gelmek istemedi. İtalyan Hü-
kümeti, İtalya Dışişleri Bakanlığı artık
Belçika’ya işçi göndermeme kararı aldı.
Maden şirketlerinin hala işçi ihtiyacı
vardı. Belçika’ya ilk gelen Türk işçileri
madenlerde çalıştılar. Öncelikli hedef-
leri biraz para kazanmak, sonra yurt-
larına dönmekti. Madenlerde, demir
çelik fabrikalarında, demiryollarında,
inşaatlarda özveriyle çalıştılar. Bu süreç
uzun yıllar devam ederek 1990’lı yılla-
ra kadar sürdü; sonrasında madenler
kapandı. Ardından bir ikilem yaşadılar.
Birinci nesil, para kazanmak, Belçi-
ka’ya yerleşmek amacıyla gelmedi, geri
dönme düşünceleri her zaman vardı.
Türk göçmenler kalıp kalmayacakla-
rına geç karar verdiler. Bu nedenle,
çocuklarına iyi bir eğitim sağlamak
için yeterince yatırım yapamadılar.
Geç davrandılar, geç yaptırım yaptılar.
İkinci nesil çocukları ise, Belçika’da
doğmuş büyümüştü; dönme niyetleri
yoktu, kalmayı düşündüler. O iki nesil
arasında bir çatışma vardı. O zama-
na kadar, Belçika Hükümeti bir uyum
politikası gerçekleştirmedi. Belçika
Hükümeti hiç bir yatırım yapmadı. Bel-
çikalılar da göçmenlerin geçici olarak
geldiklerini zannediyorlardı.
Ne zaman farkına vardılar Belçikalı-
lar? 1990’lı yıllardamahrumbölgelerde,
polis, Mağripliler ve Türk gençleri ara-
sında yaşanan çatışmalar herkesin du-
rumun farkına varmasını sağladı. İkinci
neslin kalıcı olduğu anlaşılınca, onlara
tabii ki iş bulmak gerekiyordu. 1990’lı
yıllarda bir uyum ve eğitim politikası
başladı. Vatandaşlığın kolaylaştırılması-
na da o zamanlarda başlandı. İlk yıllarda
eğitim, Türkler için çok önemli değildi.
Eğitime zaman ayıramıyorlardı. Şimdi
ise eğitime öncelik veriyorlar. Eğitimin
çok önemli bir mesele olduğunun far-
kındayız. Çok ciddi yatırımlar yapıyoruz.
Brüksel Saint-Josse Belediye
Başkanı Emir Kır ile röportaj
Siyasi yaşamda da etkisini artarak
gösteren Belçikalı Türkler, ülkenin ge-
leceğini belirlemede yer alıyorlar. Bu
bağlamda okuyucularımız için Belçika
Türklerinden tanınmış ve saygın bir
isimle bir röportaj gerçekleştirdik. Sa-
int-Josse Belediye Başkanı Emir Kır ile
Belçika’daki Türkleri konuştuk.
Belçika’da bulunan
vatandaşlarımızın
eğitim durumunu nasıl
değerlendirirsiniz?
Çalıştıkları başlıca alanlar
nelerdir?
Türklerin Belçika’ya gelmelerinin
üzerinden 50 yıl geçti. Öncelikle Türk-
Emir Kır Kimdir?
Emir Kır, Belçika’nın Charleroi şehrinde
1968 yılında doğdu. 2000 yılında Brük-
sel’in 19 belediyesinden biri olan Saint-
Josse’un Belediye Başkan Yardımcılığını
üstlenen Kır, bugün aynı belediyenin
Belediye Başkanlığını yapıyor. Kır, eğitim
alanında, özellikle yabancıların dil eğitimi
alanında çalışmalar yürütüyor. 2003’te
Belçika federal seçimlerine katıldı; ancak
220 oy farkla Federal Parlamento’ya
girmeye hak kazanamadı. 13 Haziran
2004 tarihinde yapılan bölge seçimlerine
katılan Kır, 7409 oyla partisinde en yüksek
ikinci oyu alan aday olarak Brüksel Bölge
Meclisi’ne girdi. Altı partili bir koalisyonda
Sosyalist Parti’nin dolduracağı iki Devlet
Bakanlığı koltuğundan biri Emir Kır’a veril-
di. Ekim 2012 tarihinde yapılan belediye
seçimlerinde, Brüksel Hükümeti Devlet
Bakanı ve Saint- Josse Belediyesi üçüncü
sıra adayı oldu ve dönemin Belediye
Başkanı Jean Demannez’i geçti. Kır 1916
oy alırken, Demannez 1215 oyda kaldı.
Kır, Saint-Josse Belediye Başkanı olarak
Brüksel’de ve Belçika genelinde yaşayan
Türkler için çeşitli projeler geliştirdi.




