Background Image
Previous Page  80 / 92 Next Page
Information
Show Menu
Previous Page 80 / 92 Next Page
Page Background

İKTİSADİ KALKINMA VAKFI DERGİSİ

78

AVRUPAL I TÜRKLER

lerin Belçika’ya nasıl geldiğini anlama-

mız gerekiyor. 1956 yılında, Le Bois

du Cazier’de (Hainaut vilayetinde), bir

kömür madeninde grizu patladı, bunun

üzerine artık İtalyanlar çalışmak için

Belçika’ya gelmek istemedi. İtalyan Hü-

kümeti, İtalya Dışişleri Bakanlığı artık

Belçika’ya işçi göndermeme kararı aldı.

Maden şirketlerinin hala işçi ihtiyacı

vardı. Belçika’ya ilk gelen Türk işçileri

madenlerde çalıştılar. Öncelikli hedef-

leri biraz para kazanmak, sonra yurt-

larına dönmekti. Madenlerde, demir

çelik fabrikalarında, demiryollarında,

inşaatlarda özveriyle çalıştılar. Bu süreç

uzun yıllar devam ederek 1990’lı yılla-

ra kadar sürdü; sonrasında madenler

kapandı. Ardından bir ikilem yaşadılar.

Birinci nesil, para kazanmak, Belçi-

ka’ya yerleşmek amacıyla gelmedi, geri

dönme düşünceleri her zaman vardı.

Türk göçmenler kalıp kalmayacakla-

rına geç karar verdiler. Bu nedenle,

çocuklarına iyi bir eğitim sağlamak

için yeterince yatırım yapamadılar.

Geç davrandılar, geç yaptırım yaptılar.

İkinci nesil çocukları ise, Belçika’da

doğmuş büyümüştü; dönme niyetleri

yoktu, kalmayı düşündüler. O iki nesil

arasında bir çatışma vardı. O zama-

na kadar, Belçika Hükümeti bir uyum

politikası gerçekleştirmedi. Belçika

Hükümeti hiç bir yatırım yapmadı. Bel-

çikalılar da göçmenlerin geçici olarak

geldiklerini zannediyorlardı.

Ne zaman farkına vardılar Belçikalı-

lar? 1990’lı yıllardamahrumbölgelerde,

polis, Mağripliler ve Türk gençleri ara-

sında yaşanan çatışmalar herkesin du-

rumun farkına varmasını sağladı. İkinci

neslin kalıcı olduğu anlaşılınca, onlara

tabii ki iş bulmak gerekiyordu. 1990’lı

yıllarda bir uyum ve eğitim politikası

başladı. Vatandaşlığın kolaylaştırılması-

na da o zamanlarda başlandı. İlk yıllarda

eğitim, Türkler için çok önemli değildi.

Eğitime zaman ayıramıyorlardı. Şimdi

ise eğitime öncelik veriyorlar. Eğitimin

çok önemli bir mesele olduğunun far-

kındayız. Çok ciddi yatırımlar yapıyoruz.

Brüksel Saint-Josse Belediye

Başkanı Emir Kır ile röportaj

Siyasi yaşamda da etkisini artarak

gösteren Belçikalı Türkler, ülkenin ge-

leceğini belirlemede yer alıyorlar. Bu

bağlamda okuyucularımız için Belçika

Türklerinden tanınmış ve saygın bir

isimle bir röportaj gerçekleştirdik. Sa-

int-Josse Belediye Başkanı Emir Kır ile

Belçika’daki Türkleri konuştuk.

Belçika’da bulunan

vatandaşlarımızın

eğitim durumunu nasıl

değerlendirirsiniz?

Çalıştıkları başlıca alanlar

nelerdir?

Türklerin Belçika’ya gelmelerinin

üzerinden 50 yıl geçti. Öncelikle Türk-

Emir Kır Kimdir?

Emir Kır, Belçika’nın Charleroi şehrinde

1968 yılında doğdu. 2000 yılında Brük-

sel’in 19 belediyesinden biri olan Saint-

Josse’un Belediye Başkan Yardımcılığını

üstlenen Kır, bugün aynı belediyenin

Belediye Başkanlığını yapıyor. Kır, eğitim

alanında, özellikle yabancıların dil eğitimi

alanında çalışmalar yürütüyor. 2003’te

Belçika federal seçimlerine katıldı; ancak

220 oy farkla Federal Parlamento’ya

girmeye hak kazanamadı. 13 Haziran

2004 tarihinde yapılan bölge seçimlerine

katılan Kır, 7409 oyla partisinde en yüksek

ikinci oyu alan aday olarak Brüksel Bölge

Meclisi’ne girdi. Altı partili bir koalisyonda

Sosyalist Parti’nin dolduracağı iki Devlet

Bakanlığı koltuğundan biri Emir Kır’a veril-

di. Ekim 2012 tarihinde yapılan belediye

seçimlerinde, Brüksel Hükümeti Devlet

Bakanı ve Saint- Josse Belediyesi üçüncü

sıra adayı oldu ve dönemin Belediye

Başkanı Jean Demannez’i geçti. Kır 1916

oy alırken, Demannez 1215 oyda kaldı.

Kır, Saint-Josse Belediye Başkanı olarak

Brüksel’de ve Belçika genelinde yaşayan

Türkler için çeşitli projeler geliştirdi.