Page 31 - İktisadi Kalkınma Vakfı Dergisi

31

umutlarla imzalanan bu anlaşma ile daha önce hiçbir ülke

ile üyelik öncesi dönemde geliştirilmeyen bir uygulama ya-

pılmış, Türkiye özellikle dış ekonomik politikasını AB ile öz-

deşleştirmiştir. Ancak bugün gelinen noktada, Gümrük Birli-

ği Türk ekonomisi açısından büyük bir yük olmaya başlamış,

özellikle AB’nin gerçekleştirdiği muhtelif tercihli ticaret an-

laşmaları, Gümrük Birliği Anlaşması’nın ruhuna aykırı şekilde

Türk ekonomisini tehdit eder noktalara gelmiştir.

Türkiye ve Türk ekonomisi sahip olduğu müteşebbis ruh

ve nitelikli insan kaynağıyla kapsamlı bir dönüşüm içinden

geçmektedir. Türkiye, bugün gelinen noktada dünyanın her

bölgesinde AB dışındaki farklı aktörlerle, daha fazla ticari iş-

birliklerine yönelmektedir. Ancak bu dönemde AB tarafından

Türkiye’nin ekonomik önceliklerine ve çıkarlarına aykırı şekil-

de uygulamaya konan muhtelif açılımlar, Türkiye’nin hareket

kabiliyetini azaltmakta, aynı zamanda AB mevzuatı çerçe-

vesinde hareket etmek durumunda olan Türkiye’nin hareket

alanını sınırlandırmaktadır. İlişkilerin bu noktaya gelmesin-

de, her iki tarafın muhtelif hataları olsa da AB’ye üye olmak

konusunda gayret gösteren bir ülke olarak Türkiye, bunu kar-

şısındakileri ikna ederek onu daha iyi bir yola getirmek için

çalışmak mecburiyetindedir.

Bütün milletimizin arzusu AB’de yer almaktır. Biz AB ile

bütünleşmek üzere karar almış isek, bu kararın milletçe ar-

kasındaysak, karşımızdakinin tutumuna göre değil, kendi

tutumumuza göre hareket etmeliyiz. Zaten asıl önemli olan

Türkiye’nin siyasi ve ekonomik potansiyelinin AB ülkelerinin

farkına varmasının sağlanmasıdır. Mühim olan Türkiye’yi ve

potansiyelini, AB’ye sağlayacağı katkıyı, Türkiye aleyhtarı tu-

tum ve davranışlarda bulunan kişilere anlatabilmektir. Bu-

rada bizim gibi sivil toplum örgütlerine büyük görevler düş-

mektedir.

Mali kriz bugün, AB’ye üye ülkelerin siyasi gücünü bü-

yük ölçüde azaltmıştır. Türkiye ise geçtiğimiz yıl sağladığı

yüzde 8,5 oranında büyüme ile Çin’den sonra G20’nin en hızlı

büyüyen ekonomisi olmuştur. Türkiye şu anda, AB’nin en bü-

yük beşinci ihracat pazarı konumundadır. Türkiye ile AB ara-

sındaki ticari ilişkiler giderek artmaktadır. Ancak buna para-

lel olarak Türkiye’nin diğer ülkelerle olan ticareti daha fazla

büyüme göstermektedir. Bu durum, ekonomik gücün yoğun

bir şekilde Asya’ya kaymasından kaynaklanmaktadır. Aynı

zamanda AB-Türkiye Gümrük Birliği’ndeki sorunların ve ticari

ilişkilerin tam potansiyeline ulaşmasını engelleyen ticari kı-

sıtlamaların da bir yansıması olarak görülebilir.

Türkiye-AB arasındaki ilişkilerin geliştirilmesi açısın-

dan önümüzdeki dönemde önemli adımlar atılması gerek-

mektedir. Özellikle ekonomik anlamdaki muhtelif kısıtlama-

ların kaldırılması, AB açısından kolaylıkla sağlanabilecek,

AB-Türkiye ilişkilerine de önemli ivme kazandırabilecek bir

yaklaşım olacaktır.

Örneğin Türk iş insanları açısından büyük bir eziyet hali-

ni alan vize uygulamasının kaldırılması gerekmektedir. Güm-

rük Birliği çerçevesinde, ortaklığa girilmiş bir ülkenin vatan-

daşlarına halen vize uygulanıyor olması, kabul edilebilir bir

husus değildir. AB, Türk vatandaşlarına özellikle de Türk iş in-

sanlarına yönelik vize uygulamasını en kısa sürede kaldır-

mak zorundadır. Sınırların anlamını yitirdiği bugünün dün-

yasında, soğuk savaş mantığıyla hareket etmek doğru bir

yaklaşım değildir. Dolayısıyla bu hususta vakit geçmeden

somut adımlar atılmalı, Türk vatandaşlarının Avrupa’da daha

serbest dolaşabilmesi için gerekli düzenlemeler yürürlüğe

koyulmalıdır.

AB, Türk ekonomisinin aleyhine olacak şekilde gerçek-

leştirdiği tercihli ticaret anlaşmalarında,Türkiye’nin de önce-

liklerini ve menfaatlerini göz önünde bulundurmak zorun-

dadır. Bu Gümrük Birliği’nin yanı sıra, bugüne kadar sürege-

len dostluğun da gereklerinden biridir. AB, özellikle üçüncü

ülkelerle gerçekleştirilen ticari heyet toplantılarına Türk ta-

rafını da davet etmeli veya Türk görüşlerine uygun politika-

lar geliştirmelidir.

Türkiye geldiği nokta itibariyle, 1980’lerin 1990’la-

rın Türkiye’sinden çok daha farklı bir noktadadır. AB üye-

lik sürecinde Türkiye, birçok ülkeye nazaran son derece kök-

lü bir değişim geçirmiştir. Bugünkü dünyanın parlayan yıldı-

zı Türkiye’nin, dinamik nüfusu ve geleceğe bakışı hiçbir za-

man Avrupa’dan geri değildir, hatta ileridir. Değişen denge-

ler sonucunda, artık dünyanın merkezi gelişmiş ülkelerden

çok, gelişmekte olan ülkelere kaymaktadır. Türkiye sahip ol-

duğu ekonomik güç ve potansiyelin yanı sıra önemli bir siya-

si güç olma yolunda emin adımlarla ilerlemektedir. Avrupa

gelecekte cazibe merkezi olarak kalmak istiyorsa, Türkiye ile

işbirliği yapmak durumundadır. Aksi bir tutum Türkiye’yi al-

ternatif arayışına götürecektir.

Bugünün Türkiye’si birçok konuda AB’ye yeni üye olmuş

ülkelerden çok daha iyi durumdadır. Türkiye’nin anlam vere-

mediği ve haksızlığa uğradığını düşündüğü nokta burasıdır.

Türkiye’nin AB’ye üyeliğine ve muhtelif taleplerine anlam-

sız gerekçelerle karşı çıkabilen AB, konu diğer ülkeler oldu-

ğunda tamamen farklı bir tutum sergileyebilmektedir. Bu-

rada işveren olarak bizimmücadelemiz, işçimize iş sağlamak

noktasında karşı karşıya kaldığımız haksızlıklara rağmen

karşı düşüncedeki kişileri ikna etmek, Türkiye’nin gücünü ve

büyüklüğünü uygun şekilde anlatabilmektedir.

Türkiye Tekstil Sanayii İşverenleri Sendikası olarak,

1974’den beri başlayan Avrupa ile diyaloğumuz içinde, üyesi

olduğumuz ITMF, Eurocoton, Euratex, IWTO gibi teşkilatlarla

Brüksel’de ülkemizi temsil etme fırsatı buluyoruz. AB, başlı

başına bir müzakere sürecidir. Bu süreçte tüm ilgili kurumla-

rın konuları çok iyi müzakere etmesi bir zorunluluktur. Birçok

özel sektör temsilcisi arkadaşlarımızın 1970’lerden günümü-

ze taşıdığı ciddi deneyimleri oluşmuştur. Bugün tekstil sana-

yinde faaliyet gösteren birçok sanayici, AB’nin en üst mes-

lek organlarında üst düzey mevkilerde yer almakta ve olduk-

ça etkin bir şekilde görev yapmaktadırlar. Hükümet temsil-

cilerinin de bizlerin bu deneyimlerinden faydalanması, hem

ülke menfaatleri açısından hemde ülke geleceği için oldukça

büyük önem arz etmektedir. Bu noktada bir takım müzake-

relerde özel sektörden de destek alınması, özel sektör tem-

silcilerinin müzakerelere her türlü etkin katılımı için hükü-

met tarafından teşvik edilmesi gerekmektedir.

Page 31 - İktisadi Kalkınma Vakfı Dergisi - Şubat 2013