Page 21 - İktisadi Kalkınma Vakfı Dergisi

21

T

ürkiye-AB ilişkilerinin 2012 yılını değerlendirdi-

ğimizde, müzakereler açısından bir yol kat ede-

mediğimizi, kamuoyunda genel olarak AB üyeli-

ğimize ilişkin heyecanın düştüğünü, özellikle yı-

lın ikinci yarısında AB DönemBaşkanlığı’nın GKRY’ye geçme-

sinden sonra kurumlar arasındaki ilişkilerin de durakladığını

söyleyebiliriz. Türkiye-AB ilişkileri bu seyirde giderken, 2012

yılı AB için de çok verimli bir yıl olmamıştır. AB, belki de kuru-

luşundan bu yana yaşadığı en büyük sınavlardan birini ver-

mektedir. Parasal birliği sağlamış ve dünyanın en büyük ti-

caret bloğunu oluşturmuş olan AB, üye ülkelerin arka arkaya

yaşadıkları finansal krizlerle zor bir yıl geçirmiştir. Üye ülke-

ler Birlik olarak hareket etmeye devam eder ve krizdeki üye-

lere yardım eli uzatırken, bu yardımlar karşılığında talep et-

tikleri önlem paketleri nedeniyle krizdeki ülkelerin kamuo-

yundan çokça eleştiri de almaktadır. AB bu sıkıntıları yaşar-

ken, aynı dönemde Türkiye ekonomisinin büyümeye devam

etmesi ise tüm dünyada olduğu gibi AB’de de dikkat çek-

miş ve birçok AB üyesi ülke Türkiye’yi kendisine hedef pa-

zar olarak belirlemekte gecikmemiştir. AB hâlihazırda dün-

yadaki en büyük ve gelişmiş ekonomilerin arasında yer al-

makta ve ülkemizin en önemli dış ticaret ortağı olmayı sür-

dürmektedir. Hal böyleyken, ülkemizde, AB’ye üye olma al-

gısının daha çok Avrupa ülkelerinde serbest dolaşım hakkı

ve ülkemizin refah düzeyindeki artış ile ilişkilendirilmesi ne-

deniyle, ekonomik krizde AB’ye üyelik, Türk halkı açısından

eski cazibesini yitirmiş görünmektedir. Son kamuoyu yokla-

malarındaki düşük destek ve AB üyeliğine olan inancın azal-

ması da buna işaret etmektedir. Türkiye’nin AB’ye üyelik he-

defi uzun vadeli ve hükümetler üstü bir hedeftir. 1996 yılın-

da AB ile Türkiye arasında tesis edilen Gümrük Birliği, önce-

leri Türk sanayisi için büyük bir risk olarak görülmekle birlik-

te, ilerleyen yıllar sonucunda sanayimizin rekabet gücünün

arttığı görülmüştür. Ürünlerini ve üretim süreçlerini AB stan-

dartlarına yükselten sanayimiz, bugün dünyanın dört bir ta-

rafına ihracat yapabilmektedir. AB’ye üye olmadan Gümrük

Birliği’ni başlatan tek aday ülke olan ülkemizde, Türk sanayi-

cisi başından itibaren AB’ye üyelik sürecine destek olmuştur.

Bu süreçte rekabet gücünü AB kurallarına uyarak artırmak-

ta ve tam üyeliğe yönelik hazırlıklarını sürdürmektedir. Biz-

ler, sanayicilerimizin uzun vadeli planlarını yaparken AB’ye

üyelik nihai hedefini göz önünde bulundurmaları gerektiği-

ni uzun zamandır dile getirmekteyiz.

Müzakere sürecinin duraklamasında ve eski heyeca-

nını yitirmesinde AB tarafından Türkiye’nin önüne çıkarılan

engellerin ve bloke edilen müzakere başlıklarının da büyük

payı olduğu bir gerçektir. Ancak, ülkemizde yeni bir mevzu-

at kabul edilirken veya değişiklik yapılırken, ilgili müzakere

başlığı açık olmasa dahi AB mevzuatına uyum gözetilmekte-

dir. Sonunda AB’ye üye olmak için gerekli tüm düzenleme-

ler tamamlandığında, AB’ye üye olup olmama kararı yine

Türkiye’ye ait olacaktır. Ancak Türkiye AB’ye tam üye olma-

yı tercih etmese dahi, insan sağlığına saygılı, çevreye duyar-

lı üretim ve yaşam için gerekli kurallar kabul edilmiş ve sa-

nayimizin rekabet gücü AB standartlarına gelmiş olacaktır.

Öte yandan, 2013 yılı Türkiye-AB ilişkileri açısın-

dan fırsatlar sunmaktadır. Öncelikle GKRY’nin AB Dönem

Başkanlığı’nın sona ermesiyle birlikte İrlanda ve Litvanya

Dönem Başkanlıkları ilişkilerde hareketlenmeye neden ola-

caktır. Ayrıca Fransa’da yaşanan hükümet değişikliği son-

rası, bir önceki Devlet Başkanı Nicolas Sarkozy nedeniy-

le Fransa’da ülkemizin AB üyeliği aleyhine oluşan olumsuz

hava yerini daha pozitif bir yaklaşıma bırakabilir. AB’nin ha-

len, Almanya ve Fransa’nın siyasi liderliğinde yönünü belirle-

yen bir oluşum olduğu göz önünde bulundurulduğunda, bu

fırsatın iyi değerlendirilmesi gerektiği açıktır.

Page 21 - İktisadi Kalkınma Vakfı Dergisi - Ocak 2013