Page 23 - İktisadi Kalkınma Vakfı Dergisi

23

“Birçok devlet ve hükümet başkanı tembellik, korkaklık veya

vizyon eksikliği nedeniyle, neyin söz konusu olduğunu görme-

meyi tercih ediyor. Onları uyandıralım. Güçsüzlüklerini yüzle-

rine vuralım. Onlara zaman tanımayalım ve onlara başka bir

Avrupa, geleceğin Avrupası, Avrupalıların Avrupası’nın yolu-

nu gösterelim”

10

.

Manifesto, bu şekilde güçlü ifadeler içerse de, ne öl-

çüde uygulanabileceği kuşkulu. Özellikle “Avrupa için bir

Anayasa oluşturan Antlaşma”nın 2005 yılında Fransa ve

Hollanda’da reddinden sonra tüm hükümetler AB ile ilgili bir

antlaşmayı referanduma sunmaktan çekiniyor ve iktidarla-

rını sarsacak bir hezimete uğramaktan korkuyor. İrlanda

gibi, gerek Nice, gerekse Lizbon Antlaşmaları sonrası ya-

pılan ilk referandumlarda olumsuz sonuç çıkan ülkeler

var. Öte yandan İngiltere gibi, AB karşıtlığının yaygın

olduğu bir ülkede referandum yapılmasının na-

sıl bir sonuca yol açacağı konusundaki tahmin-

ler de Avrupa yanlıları için son derece şevk kırı-

cı.

Bu koşullarda, Avrupa vatandaşlarının Avru-

palılık bilincine güvenmek tek yol olarak orta-

ya çıkıyor olsa da bu yolun federal bir AB’ye

geçit vereceği kuşkulu görünüyor.

FEDERAL BİR AVRUPA’YA

DOĞRU?

Barroso’nun “Birliğin Duru-

mu” konuşması, 11 AB Dışişleri Ba-

kanının raporu ve Verhofstadt ve

Cohn-Bendit’in manifestosu, birbiri-

ni takip eden günler içinde günde-

me geldi. Farklı tonlarda da olsa, üç

belgenin de bu dönemde açıklanma-

sı manidardır ve AB’yi bir arada tut-

mak için daha fazla zaman kaybet-

meden somut adımlar atılması gere-

ğini gündeme getirmektedir. Her ne

kadar tüm Üye Devletler ve tüm siya-

si gruplar üzerinde anlaşamasa dahi, AB

için kritik bir dönemeçte olunduğu ve artık

tedrici veya sınırlı önlemlerle yetinilemeye-

ceği ortadadır. AB’nin varoluşu için tek yön ile-

ridir, bu da ulusüstü kurumların güçlendirilece-

ği, ortak dış ve güvenlik politikasının geliştirilece-

ği, ekonomik ve parasal birliğin devamı için ekonomi

ve maliye politikası alanında daha fazla yetkinin AB ku-

rumlarına devredileceği federatif bir AB yapısını gerekli kıl-

maktadır.

Avrupa’nın büyük ikilemi ise, bu ihtiyaç ortada iken

ve AB’ye hala tüm Üye Devletlerin ihtiyacı varken, bu cesur

adımları atacak siyasetçilerin olmaması, federal Avrupa’nın

hala birçokları için korkulu bir rüya olmaya devam etmesi ve

Üye Devlet vatandaşlarının henüz yeterince “Avrupalılaşama-

mış” olmasıdır.

10

“Verhofstadt and Cohn-Bendit

Propose Constituent Assembly

for 2014”, Europolitics, No: 4491,

21.09.2012.

Page 23 - İktisadi Kalkınma Vakfı Dergisi - Eylül 2012